دانلود پایان نامه

4 – قفسه ايستاده دارو با پهناي 100 سانتي متر ، داراي دو قسمت ، عمق قسمت پايين 50 سانتي متر و ارتفاع 90 سانتي متر ، داراي در فلزي و عمق قسمت بالا 30 سانتي متر و ارتفاع 100 سانتي متر با در شيشه اي . 5 – ارتفاع کل قفسه 190 سانتي متر مي شود که با رول پلاک به ديوار پيچ مي شود . داراي قفل ايمني و چراغ کنترل در ايستگاه پرستاري .
6 – يخچال دارو به ظرفيت 10 فوت ، داراي قفل ايمني و چراغ کنترل درايستگاه پرستاري .
7 – ترولي پانسمان ، ابعاد : پهنا 46 سانتي متر ، عمق 70 سانتي متر و ارتفاع 76 سانتي متر .
8 – ترولي دارو ، ابعاد : پهنا 62 سانتي متر ، عمق 66 سانتي متر و ارتفاع 88 سانتي متر .
9 – قفسه زميني ، ابعاد : پهنا 100 سانتي متر ، عمق 50 سانتي متر و ارتفاع 90 سانتي متر .
10 – قفسه ديواري ، دو عدد پهناي هر کدام 100 سانتي متر و عمق 30 سانتي متر .
11 – قفسه زميني با سينک در وسط آن .
12 – دستشويي بيمارستاني بدون آينه .
13 – پنجره داخلي رو به راهرو و ايستگاه پرستاري بخش بستري .
2-47 اتاق نظافت
1 – در ورودي به عرض خالص 90 سانتي متر داراي پنجره روي در ، ضربه گير از طرف بيرون ، پاخور در هر دو طرف .
2 – قفسه ديواري در دار ، جهت نگهداري مواد مصرفي نظافت تعداد دو عدد ، ابعاد هر کردام پهنا 50 سانتي متر ، عمق 30 سانتي متر ، ارتفاع زير قفسه ديواري از کف 140 سانتي متر سطل و وسايل نظافت و جارو برقي زير قفسه ديواري قرار مي گيرد .
3 – ترولي نظافت ، ابعاد : پهنا 55 سانتي متر ، عمق 90 سانتي متر و ارتفاع 110 سانتي متر .
4 – تي شوي از مصالح ساختماني .
5 – محل پارک ساير وسايل احتمالي نظافت مانند ماشين کف ساب و غيره .
6 – دستشويي بيمارستاني بدون آينه .
2-48 اتاق معاينه و درمان
1 – در ورودي دو لنگه ، لنگه بزرگ ، عرض خالص 100 سانتي متر با پنجره روي در ، لنگه کوچک ، عرض خالص 50 سانتي متر ، داراي ضربه گير از بيرون و پاخور از هر دو طرف .
2 – رخت آويز ديواري
3 – دستشويي بيمارستاني بدون آينه .
4 – ترولي پانسمان ، ابعاد : 46 سانتي متر ، عمق 70 سانتي متر ، ارتفاع 76 سانتي متر . وسايل پزشکي و پانسمان در اتاق دارو و کار تميز در اين ترولي قرار داده شده و به اتاق معاينه و درمان حمل مي گردد .
5 – پايه سرم متحرک
6 – چهار پايه جراح
7 – سطل رخت کثيف
8 – سطل زباله
9 – چراغ معاينه متحرک
10 – صندلي دسته دار با رويه چرمي
11- تخت معاينه و درمان با رويه چرمي ، شکن دار ، ابعاد : طول 195 سانتي متر و عرض 65 سانتي متر و ارتفاع 80 سانتي متر .
12- ميز تحرير
13 – نگاتوسکوپ
2-49 دوش بيماران در تمام سطوح بيمارستان
1 – قفسه ديواري در دار
2 – دستشويي بدون پايه با رنگ سفيد ، با آينه ، صابون مايع و جاي حوله کاغذي روي ديوار نصب شده ، سطل زباله در دار زير دستشويي
3- صندلي از جنس سينتيک
4 – جاي حوله
5 – پرده پلاستيکي ، ارتفاع ريل پرده از کف 210 سانتي متر
6 – شير اتوماتيک فشاري کنترل شده ، در فاصله 30 سانتي متري بازشوي پرده قرار مي گيرد .
7 – دکمه فشاري احضار پرستار ، تا نزديکي کف دوش امتداد دارد .
8 – علم دوش در فاصله 50 سانتي متري باز شوي پرده قرار مي گيرد . از جنس کروه .
9 – کف شوي .
10 -دستگيره با رنگ کوره اي متضاد با رنگ کاشي ديوار و علم دوش ، ارتفاع دستگيره از کف 90 سانتي متر
11- در ورودي دوش بيماران . ابعاد خالص 80 سانتي متر ، باز شو به طرف بيرون و داراي قفل ايمني و پاخور از دو طرف .
12 – رخت آويز .
2-50 بخش مراقبت ويژه آي سي يو1
وظيفه اين بخش جلوگيري از قطع و توقف وظايف حياتي بدن است . خدمات مراقبت هاي ويژه شامل درمان و مراقبت مي باشد . در اين بخش تخت هاي کمتري به ازاء هر گروه مراقبت وجود دارند و گاهي به ازاء هر بيمار دو پرستار در نظر گرفته مي شود . مساله خدمات پرستاري هر چه بيشتر و ديد مستقيم پرستاران از ايستگاه به تک تک بيماران در طراحي اين بخش بسيار تاثير گذار مي باشد .
هر بخش مراقبت ويژه دو راه فرار دارد :
ورودي بخش که به پيش ورودي باز مي شود .
خروجي بخش که به بخش مجاور يا راهروي بيمارستان ارتباط پيدا مي کند .
بهتر است دو بخش مراقبت ويژه در مجاورت يکديگر باشند و با يک پيش ورودي که خاصيت
داشته و هر دو درب آن ضد حريق مي باشند .به يکديگر متصل شوند .
در صورت ايجاد بحران و آتش سوزي در يک بخش از آنجايي که امکان تخليه بيمار بخش مراقبت ويژه از پله فرار ميسر نمي باشد ، بهترين روش تخليه آن بصورت افقي است .بنابراين بهترين محل انتقال بيمار ، بخش مراقبت ويژه مجاور بخش جراحي هدايت مي کنند .بنابراين بهتر است بخش اعمال جراحي و مراقبت ويژه در يک سطح طراحي شوند . از آنجائيکه احتمال مختل شدن عوامل حياتي بدن براي بيماران بستري شده در بخش عفوني و غير عفوني نيز هر لحظه ممکن مي باشد ، سهولت و سرعت دسترسي انتقال بيماران از بخش بستري به بخش مراقبت هاي ويژه ضروري بوده و ارتباط فيزيکي بيشتر و فاصله کمتر اين دو بخش توصيه مي شود .

-1- I.C.U

دياگرام ( 2-7 ) روابط بخش مراقبت هاي ويژه با ديگر بخش هاي درماني
(منبع : مهندسين مشاور هفکن / پيشنهاد فني بيمارستان سوانح سوختگي تهران )
2-50-1 مواردي که موجب ايجاد محيط مناسب براي بيماران و کارکنان مي شود
برخي از مواردي که موجب ايجاد محيط مناسب براي بيماران و کارکنان مي شود به شرح زير است :
نور طبيعي
2-50-1-1 نور مصنوعي
2-50-1-2 جلوگيري از صداي نا مطلوب
2-50-1-3 رنگ و فضاي معم
اري
2-50-1 -4 نور طبيعي
بيماران و کارکنان در بخش هاي مراقبت ويژه ، براي درک روز و شب نياز به نور طبيعي دارند .
موارد زير در طراحي پنجره ها ، در جهت تامين نور طبيعي ، رعايت شود .
2-50-1 -5 ابعاد پنجره ها
ابعاد پنجره ها متناسب با شرايط اقليمي باشد . از ايجاد پنجره هاي بسيار بزرگ حتي در اقليم معتدل ، خودداري شود .
2-50-1 -6 مکان پنجره ها
از ايجاد پنجره پشت سر بيمار خودداري شود . يک يا دو پنجره براي فضاي بستري بيماران کافي است . بيشتر پنجره ها در فضاهاي مخصوص کارکنان ايجاد شود .
2-50-1 -7 نوع بازشوي پنجره ها
ترجيح دارد که پنجره در فضاي بستري بيماران ثابت باشد در صورت باشو بودن فقط مقدار کمي از آن باز شود . و در همان موقعيت قفل شود . پنجره هاي بازشو داراي درز نباشد .
2-250-1 -8 جلوگيري از تابش آفتاب
امکانات بسياري در طراحي پوسته خارجي بنا وجود دارد که بتوان از تابش مستقيم آفتاب جلوگيري کرد .
جلوگيري از تابش مستقيم آفتاب ، در بخش هاي مراقبت ويژه در تمام اقليم هاي کشور ضروري است .
2-50-1 -9 نور مصنوعي
در فضاي بستري بيماران نور مصنوعي به مقدار کافي براي معاينه بيماران ، مشاهده دستگاه ها و انجام تجديد حيات قلبي و تنفسي ، پيش بيني شود .
ارجح است که نور مصنوعي مخلوطي از نور سفيد و زرد باشد ، تا رنگ چهره بيماران به خوبي ديده شود . طراحي چراغ هاي سقفي به گونه اي باشد که نور به طور مستقيم به چشم بيماران نتابد و باعث خيرگي نباشد .
2-50-1 -10 جلوگيري از صداي نامطلوب
ايجاد سکوت و جلوگيري از صداي نامطلوب در بخش هاي مراقبت ويژه اهميت زيادي دارد . مواردي که در طراحي و مديريت بخش هاي مراقبت ويژه در جهت جلوگيري از صداي نامطلوب مي تواند رعايت شود به شرح زير است :
* محل استقرار ساختمان بيمارستان
* پوسته خارجي ساختمان بيمارستان
* فضاهاي داخلي و خارجي بخش که توليد صدا مي کند .
* مقررات مديريت پرستاري در جلوگيري از صداي نامطلوب .
2-50-1 -11 فضاهاي داخلي و خارجي بخش که توليد صدا مي کند
در طراحي معماري سعي شود که بخش هاي مراقبت ويژه در جوار فضاهايي که توليد صدا مي کند مانند اتاق هاي هوارسان و غيره قرار نگيرد . در داخل اينبخش ها نيز ، در مورد مکان فضاهايي که توليد صدا مي کنند دقت کافي شود . ( مانند اتاق کار کثيف ، اتاق نظافت ، آبدارخانه ، سرويس هاي بهداشتي و غيره )
2-50-1 -12 فضاي معماري
طرح بخش هاي مراقبت ويژه به اشکال متفاوتي مي تواند انجام گيرد برخي از مواردي که در بالا بردن کيفيت طراحي معماري بخش هاي مراقبت ويژه موثر است به شرح زير مي باشد .
باز بودن فضاي بيماران نسبت به ايتگاه پرستاري ، به استثناي اتاق هاي ايزوله که با ديوارهاي شيشه اي جدا مي شود .
فضاي کافي در اطراف تخت بيماران
جدا شدن فضاي تخت هر بيمار بوسيله پرده
قرار گرفتن ايستگاه پرستاري در مرکز فضاي بيماران
ديد مستقيم پرستاران از ايستگاه پرستاري ، روي صورت تمام بيماران
وجود پنجره در فضاي بيماران و در اتاق هاي مخصوص کارکنان
رنگ
انتخاب رنگ به علت شرايط ويژه اي که بيماران دارند ، نمي تواند تنوع زيادي داشته باشد . موارد مهم در انتخاب رنگ به شرح زير است :
– در کليه فضاهاي بيماران رنگ غالب ، رنگ ترکيبي خاکستري روشن باشد با اختلاف طيف تيره و روشن رنگ بين ديوار ، کف و سقف . از به کار بردن رنگ خاکستري خالص خودداري نماييد .
– علت استفاده از رنگ ترکيبي خاکستري در بخش هاي مراقبت ويژه ، براي تشخيص بهتر رنگ صورت بيمار است .
– از کنتراست رنگ روي خطوطي که در کنسول بالاي تخت ( چه به صورت کنسول افقي يا عمودي ) يا در ايستگاه پرستاري و غيره ، در بالا بردن کيفيت بصري محيط مي توان استفاده کرد .
– طراح معمار ، در استفاده از ساير رنگ ها در محيط هاي مخصوص کارکنان آزاد است .
2-50-2 ارتباط بخش هاي مراقبت ويژه با ساير بخش هاي بيمارستان
– ارتباط با بخش هايي که بيماران از آن بخش ها براي انتقال به بخش هاي مراقبت ويژه مورد پذيرش قرار مي گيرند .
– ارتباط با بخش هاي تشخيصي درماني .
– ارتباط با بخش هاي پشتيباني .
2-50-3 ارتباط با بخش هايي که بيماران از آن بخش ها پذيرش قرار مي گيرند .
بخش هايي از بيمارستان که بيماران بخش هاي مراقبت ويژه از آن بخش ها مورد پذيرش قرار مي گيرند ، عبارتند از :
– بخش اورژانس
– بخش اعمال جراحي
– بخش هاي بستري داخلي / جراحي
– ساير بيمارستان ها
در طراحي معماري پروژه بيمارستان ارتباط راحت و سريع و بدون تداخل با بيماران سرپايي ، از بخش هاي ذکر شده به بخش هاي ذکر شده به بخش هاي مراقبت ويژه بايد مورد توجه قرار گيرد .
2-50-4 ارتباط با بخش هاي تشخيصي درماني
بخش هايي از بيمارستان که بيماران بخش هاي مراقبت ويژه براي انجام آزمايشات تشخيصي ناگزير به آن بخش ها برده و برگردانده مي شوند ، عبارتند از :
– بخش راديولوژي
– راديوگرافي فلوروسکوپي
– راديوگرافي توموگرافي
– انژيوگرافي
– سي تي اسکن
– ام . آر . آي
– سونوگرافي
– بخش طب هسته اي
– دوربين گاما
– اسکنينگ
2-50-5 ارتباط ساير بخش هاي تشخيصي و درماني با بخش هاي مراقبت ويژه
با توجه به اينکه آورد و برد بيماران بخش هاي مراقبت ويژه مشکل و خطرناک است ، کليه اعمال تشخيصي و درماني بخش هاي زير توسط متخصصين و تکنسين ها ، در محل بخش هاي مراقبت ويژه انجام مي گيرد :
-فيزيوتراپي
– کارديوگرافي و اکوکارديوگرافي

الکتروآنسفالوگرافي
– اندوسکوپي
-همودياليز
-تنفس درماني
– برانکوسکوپي
کليه آزمايشات تشخيص پزشکي بوسيله نمونه گيري از بيماران در بخش هاي مراقبت ويژه به دو صورت انجام مي گيرد .
2-50-6 ارتباط بخش هاي مراقبت ويژه با بخش هاي پشتيباني بيمارستان
بخش ها و قسمت هاي پشتيباني بيمارستان که در ارتباط با بخش هاي مراقبت ويژه مي باشند به شرح زير است :
– مرکز استريل
– رختشويخانه
– آشپزخانه مرکزي
– داروخانه مرکزي
– کاخ داري ( انبار تميز )
– مرکز جمع آوري زباله
– انبارهاي مرکزي
– تعميرات و نگهداري
– تشريح و نگهداري جسد
– آورد و برد ابزار و وسايل
– نياز بخش بستري به ابزار و وسايل جديد
– تعميرات ابزار و وسايل
– ارتباط با

دسته بندی : پایان نامه ها

دیدگاهتان را بنویسید