فرايندهای نظارت و کنترل

  • تعيين استاندارد عملکرد، 2) تعيين شيوه‌ای برای اندازه گيری عملکردجاری، 3) مقايسه عملکرد با استاندارهای مشخص، 4) انجام اقدامات اصلاحی درصورت مشاهده انحراف(فرج وند،1386،ص 16).

اينک به توضيح هرکدام از اجزاء فرايندهای نظارت وکنترل می پردازيم:

تعيين استانداردهای عملکرد: دراين مرحله مديريت بايد اهداف و نتايجی راکه از اجرای برنامه انتظار دارد مشخص سازد. در صورتی که استانداردها به درستی مشخص نشوند امر نظارت و کنترل دچار مشکل خواهد شد. زيرا ملاک مشخصی برای مقايسه نتايج عمليات وجود نخواهد داشت.

تعيين شيوه‌ای برای اندازه گيری عملکرد جاری: مانند ساير جنبه های کنترل اين يک فرايند مستمر دائمی و تکراری است که تکرار سنجش يا دفعات اندازه گيری به نوع فعاليت مورد نظر بستگی دارد(استونر،1375،ص 1258). در صورتی که عملکرد واقعی با استانداردهای از پيش تعيين شده مقايسه شود، حدود انحراف مشخص می شود. بديهی است که اندازه گيری عملکرد بايد به گونه ای روشن گردد و قابل تشخيص باشد(رضائيان،1369،ص 24).

مقايسه عملکرد با استاندارهای  مشخص: در اين مرحله بايد نتايج بدست امده را به هدفهای مورد نظر يا استانداردهای از پيش تعيين شده مقايسه کرد. اگر با استانداردها مطابقت نمايد، همچنين می انديشد که همه چيز تحت کنترل است. در اين صورت نبايد در فعاليتهای سازمان هيچ نوع اقدام موثر يا دخالتی بنمايد(استونر وفريمن،1375،ص 1259).

انجام اقدامات اصلاحی درصورت مشاهده انحراف: اگر عملکرد کمتر از استانداردهای تعيين شده باشد و تجزيه تحليل امور نشان دهد که بايد دست به اقدامی زد، اين مرحله الزامی می گردد. يعنی بايد اقدام اصلاحی را به عمل اورد. امکان دارد اقدام اصلاحی مستلزم تغيير در يک يا چند فعاليت سازمان باشد و ياشرکت مجبور باشد که در استانداردهای از پيش تعيين شده تجديد نظر نمايد(استونروفريمن،1375،ص 1259).