زیرساختهای بانکداری

  • 1-2-14-1- زير ساخت هاي فناوري سيستم پرداخت الكترونيكي

يكي از پيش نيازهاي ايجاد سيستم پرداخت الكترونيكي، زير ساخت هاي فناوري مي باشد، اين زيرساخت ها در حقيقت همان زير ساخت هاي لازم براي تجارت الكترونيكي و بانكداري الكترونيكي مي باشند كه مهمترين آنها شامل: امكانات مخابراتي پيشرفته، امكان دسترسي به سيستم هاي ماهواره، شبكه برق مطمئن، امكانات سخت افزاري رايانه اي، فراهم كنندگان خدمات اينترنت (ISP) و امكان دسترسي همگان به اينترنت مي باشد.

علاوه بر موارد فوق سيستم هاي حمل و نقل كارا (زميني،ريلي ،هوايي، دريايي)، پست پيشرفته، موسسات بيمه توسعه يافته نيز در گسترش سيستم هاي پرداخت الكترونيكي موثر مي باشند(Putland & Tsapakiis 1997.p.62).

 

 

  • 1-2-14-2- زير ساخت هاي قانوني لازم براي سيستم هاي پرداخت الكترونيكي:

يك سيستم پرداخت تنها زماني مي تواند به طور موفقيت آميزي مورداستفاده قرار گيرد كه در يك محيط قانوني امن اجرا شود.زماني که يك سيستم پرداخت الكترونيكي مشخص و تعريف شده باشد،بايد طرفين اعتماد و اطمينان داشته باشند كه حقوقشان ضايع نمي شود و اگر اشتباهي صورت پذيرد از لحاظ قانوني قابل رفع است.ساختار سيستم قانوني خاص و همچنين سيستمي كه عناصر سيستم پرداخت الكترونيكي را اداره و كنترل مي كند بسيار حائز اهميت مي باشد.معمولاً از دو مكانيزم قانوني استفاده مي شود ، يك مكانيزم داراي چهارچوب قانوني بسيار قوي و محكم مي باشد بدين ترتيب كه براي تمامي موارد ممكن همراه با جزئيات مربوط ،حدود اختيارات و مسئوليت را مشخص مي كند ايجاد اين مكانيزم معمولاً در سطح ملي و بانك مركزي مرسوم است.مكانيزم دوم ،مكانيزم قراردادي توافقي و مقرراتي است بدين ترتيب كه بين طرفين يك سيستم پرداخت الكترونيكي توافقات لازم به عمل مي آيد.بديهي است كه نوع دوم از انعطاف بيشتري برخوردار است بنابراين خيلي سريع مي تواند خود را با فناوري جديد وفق دهدTsapakidis.1997,pp.64-65)  (Putland &

 

  • 1-2-14-3- زير ساخت هاي امنيتي سيستم هاي پرداخت الكترونيكي

يك سيستم پرداخت الكترونيكي مناسب بايد از پروتكل هاي امنيتي شناخته شده استفاده نمايد،زيرا مسائل امنيتي يكي از مؤلفه هاي اساسي سيستم هاي پرداخت الكترونيكي مي باشد. در اين خصوص سيستم پرداخت الكترونيكي بايد ويژگيهاي زير را به لحاظ امنيتي داشته باشد.

 

1- محرمانه بودن:

اطّلاعات منتقل شده نبايد در دسترس افراد غير مجاز قرار گيرد.

2- تصديق اصالت هر كدام از طرفين معامله بايد بتوانند هويت شخص ارتباط برقرار نموده را شناسايي نمايند.

  • يكپارچگي

: طرفين بايد مطمئن باشند كه اطّلاعات به طور كامل منتقل شده است.

  • انكار ناپذيري

بايد اين امكان فراهم شود كه بتوان اثبات كرد كه معامله در زمان معيني صورت پذيرفته است.

  • اعتماد

طرفين بايد نسبت به سيستمي كه استفاده مي كنند اعتماد داشته باشند.

  • گمنامي

هويت طرفيت معامله براي اشخاص غير مجاز مخفي باقي بماند.

7- غير قابل رديابي

اينكه چه كسي هزينه كرده، چقدر،چطور، چگونه و كجا براي اشخاص غير مجاز قابل رديابي نباشد
( (Putland & Tsapakidis,1997.pp.64