ه عمل‌آوري 28 روزه به‌دست آمده که در بين نمونه‌ها نمونه K+4%L+12%S داراي بيشترين مقاومت است و از نظر تعداد سيکل‌ها نيز بيشترين سيکل يخ زدن و آب شدن را تحمل کرده است. در تمامي حالت‌ها با افزايش سيکل‌هاي متوالي از مقاومت نمونه‌ها کاسته مي‌شود که ميزان کاهش مقاومت در سيکل اول بيشتر است. ميزان افت مقاومت با افزايش سيکل‌هاي متوالي ادامه دارد، اما از نرخ افت مقاومت کاسته شده است.
5-6-2- خاک آلوده به سولفات سديم
در شکل‌هاي 5-7 تا 5-10 مقاومت فشاري محدود نشده نمونهها با زمان عملآوري 28 روزه و ترکيبات مختلف آهک و سرباره در خاک آلوده به سولفات سديم مشخص شده است.
شکل 5-7- نمودار بيشترين مقاومت فشاري محدود نشده پس از دوره عمل‌آوري 28 روزه، خاک آلوده به سولفات سديم
درشکل 5-7 نمودار بيشترين مقاومت فشاري محدود نشده نمونه‌ها پس از دوره عمل‌آوري 28 روزه نمايش داده شده است. در حالت خاک آلوده به سولفات سديم نيز بيشترين مقاومت مربوط به نمونهK+4%L+12%S و کمترين مقاومت مربوط به خاک رس بدون هيچ‌گونه افزودني بوده است. مقاومت 28 روزه 4 ترکيب شکل 5-7 در مقايسه با خاک بدون سولفات سديم، اندکي افزايش يافته است.
شکل 5-8- نمودار بيشترين مقاومت فشاري محدود نشده در سيکل‌هاي يخ زدن و آب شدن نمونه K+4%L+12%S آلوده به سولفات سديم
در شکل 5-8 نمودار بيشترين مقاومت فشاري محدود نشده نمونه‌ها پس از سپري شدن 6 سيکل متوالي يخ زدن و آب شدن ارائه شده است. هدف از انجام اين آزمايش، بررسي اثرات مخرب سولفات سديم بر روي نمونه تثبيت شده با آهک و سرباره بوده‌است. همانطور که در شکل مشخص است نمونه K+4%L+12%S پس از اولين سيکل دچار افت مقاومت شديدي به‌مقدار 48 درصد شده ‌است که در مقايسه با خاک بدون آلودگي با افت مقاومت 28 درصد (شکل 5-3)، ميزان افت مقاومت با افزودن سولفات به خاک افزايش يافته است. در سيکل‌هاي بعدي، افت مقاومت همچنان ادامه دارد که در مقايسه با سيکل اول از ميزان افت مقاومت کاسته مي‌شود. از سيکل چهارم تا ششم از ميزان افت مقاومت نمونه‌ها کاسته شده و مقاومت نمونه‌ها بسيار به‌هم نزديک شده است.
شکل 5-9- نمودار بيشترين مقاومت فشاري محدود نشده در سيکل‌هاي يخ زدن و آب شدن نمونه K+6%L آلوده به سولفات سديم
درشکل 5-9 تاثير سولفات سديم بر مقاومت خاک رس تثبيت شده با آهک بررسي شده است. نمونه K+6%L قادر به تحمل 5 سيکل متوالي يخ زدن و آب شدن بود که در مقايسه با نمونه K+4%L+12%S در تحمل تعداد سيکل‌هاي متوالي سيکل کمتري را تحمل کرده است. ميزان افت مقاومت در سيکل اول در نمونه K+6%L به مقدار 52 درصد است که در مقايسه با حالت بدون آلودگي )با افت مقاومت 40 درصد در شکل 5-4) بيشتر است. همچنين ميزان افت مقاومت در مقايسه با نمونه حاوي سرباره و آهک نيز بيشتر است. در واقع در خاک آلوده به سولفات نيز تاثير مثبت سرباره بر دوام خاک رس مشاهده شد.
درشکل 5-10 تاثير سولفات سديم بر مقاومت خاک رس تثبيت شده با سرباره در سيکل‌هاي متوالي يخ زدن و آب شدن مورد بررسي قرار گرفته است. نمونه K+12%S در مقايسه با دو نمونه ديگر، تعداد سيکل‌هاي کمتري را تحمل کرده است، ميزان افت مقاومت در اين حالت 48 درصد است که در مقايسه با خاک بدون آلودگي با افت مقاومت 37 درصد (شکل 5-5)، افت مقاومت بيشتري را ايجاد کرده است. در مقايسه با خاک رس خالص که حتي قادر به تحمل يک سيکل هم نبود، افزودن 12 درصد سرباره به خاک رس، باعث افزايش دوام خاک در برابر سيکل‌هاي متوالي شد.
شکل 5-10- نمودار بيشترين مقاومت فشاري محدود نشده در سيکل‌هاي يخ زدن و آب شدن نمونه K+12%S آلوده به سولفات سديم
5-6-3- خاک آلوده به سولفات منيزيم
هدف از انجام اين آزمايش‌ها، بررسي اثر سولفات منيزيم بر دوام خاک رس تثبيت شده با آهک و سرباره و همچنين تاثير سرباره بر کاهش و يا افزايش مقاومت در برابر سيکل‌هاي متوالي يخ زدن و آب شدن است.
در شکل‌هاي 5-11 تا 5-14 مقاومت فشاري محدود نشده نمونهها با زمان عملآوري 28 روزه و ترکيبات مختلف آهک و سرباره در خاک آلوده به سولفات منيزيم مشخص شده است.
شکل 5-11- نمودار بيشترين مقاومت فشاري محدود نشده پس از دوره عمل‌آوري 28 روزه، خاک آلوده به سولفات منيزيم
افزودن سولفات منيزيم به خاک مقاومت نمونه‌ها را در مقايسه با خاک بدون آلودگي پس از دوره عمل‌آوري 28 روزه اندکي افزايش داد. در حالت خاک آلوده به سولفات منيزيم نيز بيشترين مقاومت مربوط به نمونه تثبيت شده با آهک و سرباره است.
شکل 5-12 تاثير سيکل‌هاي متوالي يخ زدن و آب شدن را بر روي نمونه K+4%L+12%S نشان مي‌دهد. ميزان افت مقاومت در اين حالت پس از سپري شدن يک سيکل، به ميزان 43 درصد است که در مقايسه با نمونه بدون آلودگي با افت مقاومت 28 درصد (شکل 5-3)، تا حدودي افزايش يافته است.
شکل 5-12- نمودار بيشترين مقاومت فشاري محدود نشده در سيکل‌هاي يخ زدن و آب شدن نمونه K+4%L+12%S آلوده به سولفات منيزيم
شکل 5-13- نمودار بيشترين مقاومت فشاري محدود نشده در سيکل‌هاي يخ زدن و آب شدن نمونه K+6%L آلوده به سولفات منيزيم
ميزان افت مقاومت در نمونه حاوي آهک پس از سپري شدن اولين سيکل به ميزان 39 درصد است. که با سپري شدن سيکل‌هاي متوالي مقاومت حداکثر سيکل‌هاي مختلف بسيار به‌‌هم نزديک هستند.
شکل 5-14- نمودار بيشترين مقاومت فشاري محدود نشده در سيکل‌هاي يخ زدن و آب شدن نمونه K+12%S آلوده به سولفات منيزيم
ميزان افت مقاومت نمونه K+12%S پس از سپري شدن يک سيکل به ميزان 44 درصد است که در مقايسه با حالت بدون آلودگي با افت مقاومت 37 درصد (شکل 5-5)، تا حدودي افزايش يافته و در اين حالت نيز سولفات سبب افزايش افت مقاومت شده است.
5-7- مقاومت فشاري محدود نشده پس از اعمال سيکل‌هاي تر و خشک‌شدگي
5-7-1- خاک بدون آلودگي
روند انجام آزمايش تر و خشک ‌شدگي بدين صورت بود که نمونه‌ها پس از دوره عمل‌آوري 28 روزه همراه با قالب در داخل آب به مدت 24 ساعت غوطه‌ور شدند، سپس از آب خارج شده در محيط آزمايشگاه قرار مي‌گرفتند. پس از سپري شدن 24 ساعت نمونه‌ها از قالب خارج شده و تحت آزمايش تک‌محوري قرار گرفتند. غوطه‌ور نمودن نمونه‌ها با قالب به اين علت بود که نمونه‌هاي بدون قالب هنگام قرار گرفتن در آب از بين مي‌رفتند و حتي قادر به تحمل يک سيکل نبودند.
در شکل‌هاي 5-15 تا 5-17 تاثير سيکل‌هاي تر و خشک شدگي در نمونه‌ها نشان داده شده است. با افزايش سيکل‌هاي متوالي، مقاومت نمونه‌ها کاهش يافته که افت مقاومت در سيکل اول بيشتر و در سيکل‌هاي بعدي از ميزان افت مقاومت کاسته مي‌شود.
شکل 5-15- نمودار بيشترين مقاومت فشاري محدود نشده در سيکل‌هاي تر و خشک شدگي نمونه K+4%L+12%S
شکل 5-16- نمودار بيشترين مقاومت فشاري محدود نشده در سيکل‌هاي تر و خشگ شدگي نمونه K+6%L
شکل 5-17- نمودار بيشترين مقاومت فشاري محدود نشده در سيکل‌هاي تر و خشک شدگي نمونه K+12%S
نمونه حاوي آهک و سرباره K+4%L+12%S بيشترين مقاومت را در برابر سيکل‌هاي تر و خشک شدگي از خود نشان داده است. نمونه K+12%S نيز 6 سيکل متوالي را تحمل کرده، در حالي‌که کائولينيت خالص (بدون افزودني) قادر به تحمل يک سيکل هم نبود و با غوطه‌ور شدن در آب از بين رفت. در واقع افزودن 12 درصد سرباره به خاک رس سبب افزايش مقاومت و دوام در برابر سيکل‌هاي تر و خشک شدگي شده است. نتايج نشان مي‌دهد که سرباره به تنهايي و در مجاورت با آهک در افزايش دوام خاک رس موثر است. به دليل نفوذپذيري کم خاک رس و کاهش ميزان جذب آب، در سيکل‌هاي بعدي نمونه‌ها با کاهش اندکي در مقاومت مواجه شده‌اند.
شکل 5-18- مقاومت حداکثر هر ترکيب طي سيکل‌هاي مختلف تر و خشک ‌شدگي
5-7-2- خاک آلوده به سولفات سديم
هدف از انجام اين آزمايش‌ها بررسي اثر سولفات سديم بر دوام خاک رس تثبيت شده با آهک و سرباره است. خاک آلوده به سولفات سديم پس از ترکيب با افزودني‌ها (آهک و سرباره) تحت سيکل‌هاي تر و خشک شدگي قرار گرفت و نتايج آزمايش‌ها در نمودارهاي 5-19 تا 5-22 ارائه شده است.
شکل 5-19- نمودار بيشترين مقاومت فشاري محدود نشده پس ازدوره عمل‌آوري 28 روزه، خاک آلوده به سولفات سديم
همانطورکه در شکل‌هاي 5-20 تا 5-22 نشان داده شده است، روند افت مقاومت در سيکل‌هاي متوالي در نمونه‌ها ديده مي‌شود. در تمامي حالت‌ها نمونه‌ها پس از سپري شدن اولين سيکل به‌شدت دچار افت مقاومت شده‌اند. پس از دوره عمل‌آوري 28 روزه، به‌علت غوطه‌ور شدن در آب و اشباع شدن خاک، مقاومت نمونه‌ها تا حد زيادي کاهش مي‌يابد که با سيکل‌هاي متوالي به‌علت نفوذپذيري کم خاک رس، از ميزان افت مقاومت کاسته مي‌شود.
شکل 5-20- نمودار بيشترين مقاومت فشاري محدود نشده در سيکل‌هاي تر و خشک شدگي نمونه K+4%L+12%S آلوده به سولفات سديم
شکل 5-21- نمودار بيشترين مقاومت فشاري محدود نشده در سيکل‌هاي تر و خشگ شدگي نمونه K+6%L آلوده به سولفات سديم
شکل 5-22- نمودار بيشترين مقاومت فشاري محدود نشده در سيکل‌هاي تر و خشک شدگي نمونه K+12%S آلوده به سولفات سديم
از نظر تحمل تعداد سيکل، نمونه تثبيت شده با سرباره (K+12%S) تعداد سيکل کمتري را تحمل کرده‌ است و نمونه تثبيت شده با آهک و سرباره (K+4%L+12%S)، در همه سيکل‌ها مقاومت بيشتري از خود نشان داده است. ميزان افت مقاومت در اولين سيکل در نمونه K+4%L+12%S به ميزان 37 درصد است که در مقايسه با نمونه K+4%L+12%S در حالت بدون آلودگي با افت مقاومت 19 درصد (شکل 5-15)، افت مقاومت بيشتري را داشته است. در واقع افزودن سولفات سديم به خاک، سبب کاهش مقاومت و دوام در برابر سيکل‌هاي تر و خشک شدگي شده است. ميزان افت مقاومت در نمونه K+6%L در حالت خاک آلوده به سولفات سديم 36 درصد است، در حالي‌که ميزان افت مقاومت درنمونه K+6%L در حالت بدون آلودگي به ميزان 18 درصد (شکل 5-16) است. سولفات سديم در خاک تثبيت شده با آهک نيز سبب کاهش مقاومت در برابر سيکل‌هاي تر و خشک شدگي شده است. ميزان افت مقاومت در اولين سيکل تر و خشک شدگي در نمونه K+12%S در حالت خاک آلوده به سولفات سديم به ميزان 42 درصد است در حالي‌که ميزان افت مقاومت در نمونه K+12%S در حالت بدون آلودگي 22 درصد (شکل 5-17)، است. در نمونه حاوي سرباره نيز سولفات سديم باعث افت شديد مقاومت شده است.
مقاومت حداکثر نمونه‌ها در سيکل‌هاي مختلف تر و خشک شدگي در شکل 5-23 نمايش داده شده است. در تمام سيکل‌هاي متوالي، مقاومت حداکثر مربوط به نمونه حاوي آهک و سرباره (K+4%L+12%S) است.
شکل 5-23- مقاومت حداکثر هر ترکيب طي سيکل‌هاي مختلف تر و خشک ‌شدگي در خاک آلوده به سولفات سديم
5-7-3- خاک آلوده به سولفات منيزيم
در شکل‌هاي 5-24 تا 5-27 نتايج آزمايش‌هاي تر و خشک شدگي در نمونه‌هاي آلوده به سولفات منيزيم ارائه شده است.
شکل 5-24- نمودار بيشترين مقاومت فشاري محدود نشده پس از دوره عمل‌آوري 28 روزه، خاک آلوده به سولفات منيزيم
شکل 5-25- نمودار بيشترين مقاومت فشاري محدود نشده در سيکل‌هاي تر و خشک شدگي نمونه K+4%L+12%S آلوده به سولفات منيزيم
شکل 5-26- نمودار بيشترين مقاومت فشاري محدود نشده در سيکل‌هاي تر و خشگ شدگي نمونه K+6%L آلوده به سولفات منيزيم
شکل 5-27- نمودار بيشترين مقاومت فشاري محدود نشده در سيکل‌هاي تر و خشک شدگي نمونه K+12%S آلوده به سولفات منيزيم
نمونه‌ها از نظر تحمل تعداد سيکل، تعداد يکساني را تحمل کرده‌اند؛ اما نمونه تثبيت شده با آهک و سرباره

دسته بندی : No category

دیدگاهتان را بنویسید