انوع پیازها و خواص آنها | طب ایرانی

موسیر، تره فرنگی، انقوزه و پیازچه

تاریخ طبیعی و کشت

پیاز موسیر و تره فرنگی همراه با سیر و پیازچه کوهی از گیاهان بسیار قدیمی هستن که مبداء و منشاء اونا مبهم و نامعلومه این گیاهان جزء تیره سوسنینها هستن و در بیشتر نقاط جهان کشت می شن. تره فرنگی رو میشه در دیماه یا بهمن در زیر شیشه و در بهار و یا در اوایل تابستون نهالهای اونو در زمین کاشت. یا اینکه در بهار تخم اون در زمین کاشته شه.

انقوزه یه انگم صمغی-روغنیه که از ریشه های گوشتی این گیاه بومی در افغانستان و نواحی شرقی ایران به دست میاد. این گیاه نسبت خانوادگی مستقیمی با پیاز نداره اما از دید بوی مشخص خود و بعضی خواص دیگه با پیاز شباهت داره.

در بین اسمای معروفی که به این گیاه داده می شده غذای خدا رو میشه نام برد. روزگاری انقوزه رو در پزشکی گیاهی به عنوان ضد تشنج و داروی مشکلات ریوی پیشنهاد می کردن اما امروزه اونو خیلی بدبو و بدمزه می شناسن. در هندوستان به طور اتفاقی جزء مواد مرکبه کاری قرار میدن.

خواص و مشخصات

بوی مشخص و نافذ پیاز و بقیه گیاهان این خونواده به اندازه ای شناخته شده و مشخصه که احتیاجی به توضیح و گسترش و توصیف نداره و به آسونی تشخیص داده می شه. اما هر کدوم از اونا طعم و بوی مخصوص به خود دارن. سیر طعم تندتر و گزنده پس از اون پیاز و موسیر و آخرسر تره فرنگی و پیازچه کوهیه. کلیه چهار گیاه گذشته جزء گیاهان چاشنی حساب می شن. در پزشکی گیاهی سیر بیشتر از همه و در بیشتر موارد مصرف و تجویز می شه اما کلیه گیاهان خونواده پیاز با درجات کمتری مصرف پزشکی پیدا می کنن اینجور تصور می کنن که دارای خواص آنتی بیوتیکی و مدری بوده و واسه مبتلایان به سرفه و سرماخوردگی به درد بخور واقع می شه. در زمان گذشته پیاز رو واسه جلوگیری از مریضی عفونی به گردن افراد آویزون می کردن چون به فکر بودن که پیاز سموم رو جذب می کنه. الان هم واسه دور کردن میکروب سرماخوردگی از یه برش پیاز استفاده می کنن. کالپیر متخصص گیاه شناس پیاز رو تحت تسلط مریخ خدا جنگ می دونه و میگه: «اونا باددار و طوفانی بوده تولید و تحریک اشتها کرده، تشنگی رو زیاد کرده حرکت روده ها رو آسون می کنه و مایع نطفه و نطفه رو زیاد می کنه.

طرز مصرف و استفاده

شربت ترکیب شده از پیاز و عسل رو بعضی وقتا واسه آرامش آسم، و اهداف پیاز رو بعضی آدما به عنوان خواب آور پیشنهاد می کنن. سوپ پیاز در هر مورد لذیذه و پیاز پایه مزه دادن به هر نوع غذا از خورش و سوپ گرفته تا املت و ترشی و شوره. پیاز سرخ کرده موجب طعم دادن و معطر کردن خورشها و آش و همبرگر و چیزای دیگه ای به جز اینا می شه. پیاز رو به صورت خام با نون و پنیر و کره می خورن یا خرد کرده اونو سالادهای سبزی می ریزن. پیاز ترشی هم یکی دیگه از فرآورده های بسیار مطبوع پیازه. خلاصه اینکه قرنهاست پیاز در تموم نقاط جهان بدون استثناء و کلا و عمومی یکی از عناصر اصلی غذای هر ملتی رو تشکیل داده. این نکته شایان توجهه در اروپای مرکزی که پیاز یکی از مواد غذایی پر مصرف اهالی رو تشکیل می داده ساکنین اون مناطق از دچار شدن به روماتیسم در امان بودن این مطلب ثابت می کنه که پیاز یکی از مواد ضدعفونی روماتیسمی بسیار قوی و موثر هستش. و از طرف دیگه موجب حل و دفع اسید اوریک می شه.

موسیرها – کوچکتر و دارای عطر و طعم تندتر از پیاز هستن. موسیر رو به طور کامل در خوراکای گوشتی مصرف می کنن و یکی از موارد مصرف خوب اونا ترشی موسیر و ماست موسیره.

پیازچه – ساقه های سبز پیازچه، گیاه یه ساله، دارای عطری بین پیازچه کوهی و پیازه. پیازچه یکی از سبزیهای « سبزی خوردن» حساب می شه.

تره فرنگی – تره فرنگی ملایمترین این گروه س که خورش و سوپ رو شیرین و خوشمزه و معطر می کنه. مخصوصا در خورشها اثر بسیار مطلوب داشته اونا رو خوشمزه تر و خوشبوتر می سازه. تره فرنگی رو میشه سرد همراه با مایونز یا سس سرکه دار مصرف کرد.

منبع : pardad.ir

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *